درباره من
  سید محمد امین موسوی ، وکیل پایه یک دادگستری ، دانشجوی دکترای حقوق بین الملل عمومی ، پژوهشگر و نویسنده ادامه مطلب

آخرین مطالب سایت
ظهور امام عصر و عقل دینی
دعوت یمانی 1396/08/28
بیایید فقیر شویم
تألیفات داستانی 1396/08/28
کتاب داستان بازگشت چوپان دروغگو
تألیفات داستانی 1394/10/11
حق بشر در جعل حقوق بشر
فلسفه حقوق 1395/08/11
اتانازی و حقوق بشر
حقوق بین الملل 1395/01/16
نسبیت حقوق بین الملل
حقوق بین الملل 1395/01/10
رابطه فلسفه حقوق با حقوق
فلسفه حقوق 1395/01/13

پربازدیدترین مطالب
کتاب داستان بازگشت چوپان دروغگو
تألیفات داستانی 1394/10/11
اتانازی و حقوق بشر
حقوق بین الملل 1395/01/16
رابطه فلسفه حقوق با حقوق
فلسفه حقوق 1395/01/13
اتانازی و حقوق بشر
مقاله زیر، در رابطه با مفهوم اتانازی یا مرگ راحت! و نسبت حقوق بشر و اتانازی نوشته شده است و جنبه توصیفی دارد. در این مقاله علاوه به توضیح این نسبت، بر خلاف دیدگاهی که معتقد هست که حقوق بشر مخالف اتانازی است؛ اینجانب معتقد هستم که حقوق بشر معاصر، ته تنها مخالف نیست؛ بلکه امکان دفاع و حقوقی کردن حق اتانازی را نیز می دهد.
  • تاریخ به روز رسانی : 1395/07/26

باسمه تعالی

موضوع مقاله: اتانازی و حقوق بشر

نویسنده: سید محمد امین موسوی

چکیده:

اتانازی یا مرگ راحت به عنوان یک تصمیم انسانی، جدای از ابعاد هنجاری و ارزشی آن، از بعد حقوق بشری نیز قابل بررسی است. اینکه چنین تصمیمی می تواند حق شود و امکان حقوقی شدن دارد یا خیر؟ و اینکه نسبت این تصمیم، با آنچه به عنوان حقوق بشر به رسمیت شناخته شده است؛ چگونه می باشد؟

در اسناد حقوقي بين‌المللي تصريحي بر تجویز اتانازي وجود ندارد، اما مي‌توان به كليت موضوع حق حيات اشاره كرد و اين پرسش را مطرح نمود كه آيا حق حيات موجب حق اعراض از حیات نیز می باشد؟ ديوان اروپايي حقوق بشر معتقد است كه ممنوعيت نقض حق حيات، مندرج در ماده‌ي 2 كنوانسيون اروپايي حقوق بشر، به روابط ميان افراد با يكديگر (علاوه بر دولت) نيز تسرّي مي‌يابد. اما پرسش بي پاسخ اين است كه آيا دارنده‌ي حق مي‌تواند از حق خود اعراض نمايد؟!

بسیاری معتقدند که با تعهد مثبت دولت‌ها براي حمايت از حقوق بنيادين بشر، اين انتخاب براي يك دولت مسؤول براي دفاع قابل استناد نخواهد بود. چراکه، قواعد حقوق بشري، قواعدي امري است. مانند ماده‌ي 959 قانون مدني ايران که اشعار مي‌دارد هيچ كس نمي‌تواند حقوق مدني را از خود سلب نمايد. به علاوه، از نظر مذهبي نيز خودكشي ممنوع است. در نتيجه، با توجه به امري بودن قواعد حقوق بشر و حكم عقلي مبني بر درمان بيماري و استناد بر لزوم استفاده از توان انسان، مي‌توان مدعي شد حقوق بشر اتانازي داوطلبانه را تجويز نكرده و چه بسا منع نموده است. بنابراين، مبناي حقوقي يا واقعي براي حق انسان نسبت به خود به‌عنوان لايه‌ي سوم حقوق بشر وجود ندارد؛ به‌ويژه در مواردي كه استفاده از ساير حقوق به حق بنياديني چون حق حيات بستگي دارد.

باوجود اين، در این مقاله، اعتقاد بر این است که حقوق بشر معاصر امکان اتانازی را بیش هر نظام های حقوقی سنتی یا نظام های حقوقی طبیعی محورانه بر می تابد و نگاه فرد گرایانه و فرد محورانه حقوق بشری، در کاهش درد و رنج و مرگ خود خواسته، موجب توجیه و حقوقی شدن این تصمیم انسانی در کشور های معتقد به حقوق بشر می تواند موجب حق شدن اتانازی گردد. بر این اساس ابتدا به مفهوم شناسی مفهوم حق و سپس حقوق بشر به مثابه حقوق طبیعی و حقوق اثباتی در کنار توضیح ابعاد اتانازی می پردازیم و سپس مبانی توجیهی چنین نظری را بیان می نماییم.

 

کلمات کلیدی: اتانازی، حقوق بشر، مرگ خوب 

 

فایل پی دی اف مقاله


نظرات کاربران